یک صد و پنجاه و یک
کشتند مولا را
تغییر
همیشه هم تغییر رو دوست داشتم هم چالش های مختلف برای خیلی از کسایی که ازم پرسیدن چرا رفتی کرمان باورش سخته اما از مهم ترین دلایلش چالش و تغییر بود اما الان بعد این چند سال، همه اتفاقاتی که افتاده و فشار روانی ای که داشته.. نمیخوام ادا در بیارم اما خسته ام تغییر دوباره شرایط خسته می کنه و آینده نامعلوم و گنگ و تصمیم گیری هایی که اثر بزرگی روی تو میگذاره همهی این خستگی ها اثر میذاره به قولی نمیتونم تفکیک قائل شم! وقتی حالم بد بشه گودرز و به شقایق ربط میدم حساسیتم میره بالا و منِ خر اشکم در میاد شاید میترسم نمیخوام اماده ی تغییرش نیستم رفتن از کرمان خیلی چیزها جا میمونه اینجا که نمیخوام بمونه و بعد میترسم ترس از اینجا بدون من شاید برای همه بهتره! شاید خوشحال تر هم باشن همه فعلا که کاری از دستم برنمیاد! مونده خودم و خودم و انتظار برای روزهای آیندهی نامعلوم
نظرات